zet

Members
  • Content count

    22
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

10 Good

About zet

  • Rank
    Goldmember
  • Birthday 02/14/1968

Algemene informatie

  • Wie ik ben
    Jozette
  • Waar ik woon
    Velden
  • Over mijn bouvier(s)
    Morris 1986-1998
    Anoek 1998-2010
    Nolan 2010 - hopelijk heel erg lang!
  • Mijn dagelijkse werk
    grafisch vormgever
  1. Hoi Nienke, heel veel sterkte! Het doet altijd heel veel pijn een lieve hond te moeten laten gaan, maar hem zien lijden doet nog meer pijn. Nu jullie er zelf klaar voor waren, is altijd de troost dat je het goed hebt gedaan. Hij heeft een fijn leven gehad en zal jullie daar vast heel erg dankbaar voor zijn. Héél véél sterkte!
  2. Hoi Hans, Over het voeren van brokken en/of vlees zijn de meningen verdeeld. Je hebt voorstanders van brokken en voorstanders van vlees. Het enige waarbij je met vlees op moet letten dat het een volledige voeding is. Dit vind je dan bij Prins, Energique, Barf en zo zullen er vast nog meer zijn. Zelf heb ik een voorkeur voor vlees, maat dat is gewoon niet altijd praktisch. Denk maar eens aan een dagje uit en de hond gezellig mee. Of een weekje op vakantie. brokjes zijn dan snel meegenomen. Bij onze hond zien we wel duidelijk verschil tussen de brok en (in ons geval) enerigique (met een beetje gekookte rijst). Vandaar hij al een hele poos op energique staat. Onze bouvier is nu net 9 maanden. Met de brok groeide hij ook wel, maar met vlees zien we dat hij ook meer massa krijgt. Hij was met de brok aan de wat magere kant terwijl hij toch ruim de aangegeven hoeveelheid kreeg. Nu met het vlees is hij zeker niet dik maar, het echte magere is eraf en.. hij krijgt stevigere spieren. Een prettige bijkomstigheid is dat hij met de brokken winden liet en niet van het vlees en dat de onlasting stukken minder is. Het is wel de bedoeling dat hij over een poosje 5 dagen brokken krijgt en 2 dagen vlees. Dat heeft onze vorige hond ook altijd gehad. Maar we laten hem eerst maar eens lekker (en vooral rustig) groeien. De voorstanders van vlees zeggen dat het voor een natuurlijkere darmflora zorgt. De voorstanders van brokken zeggen dat een goede brok net zo goed is. Waar je eventueel informatie kunt inwinnen is bij prins petfoods, zij hebben een telefonische service die je kunt bellen met vragen over voeding. Zij verkopen zowel vlees als brok. Wellicht kunnen zij jou adviseren. Wat je ermee doet is natuurlijk jouw eigen keuze, neem dat waarbij jouw gevoel het beste zit. Verder... Wat een enige combinatie! Ik hoop dat we veel mooie foto's van jullie bijzondere hond op het forum mogen zien.
  3. In een roedel zit normaal de ranglagere ook niet bovenop de roedelhogere. Ze mag best gezellig bij je komen liggen, zelfs met haar koppie op jouw been, maar niet met haar achterste. Als ze met andere honden omgaat, dat zou ze respect moeten hebben voor de ranghogere hond. Zij ziet jou als hond dus zal ze ook respect voor jou moeten hebben. Ze probeert het dus gewoon uit. Voor jou is er dus een periode aangbroken consequent te blijven en zelf het heft in handen te blijven nemen. Jij bepaalt het begin en einde van het spel en hoe ze bij jou mag komen zitten. Als ze met haar koppie op jouw schoot ligt kun je namelijk altijd jouw hand op haar koppie leggen, dus dan sta jij weer boven haar. Probeer van tijd tot tijd was dingen uit om haar te vertellen dat jij boven haar staat. Als zij op de grond ligt ga er een bij liggen met jouw hoofd op haar enz. Ga eens over haar heen staan, leun over haar heen, loopt tegen haar in, enz,enz. Dat zijn allemaal dingen wat een ranghoger doet, subtiel ...voor haar heel duidelijk en in mensenogen niet te lomp of streng.
  4. Hoi Mar, Wat een verlies, jouw lieve Wiggly. Je voelde het al aankomen en had het al aan haar gezien dat het niet in orde was met haar. Maar dat het zo erg zou zijn en zo snel zou gaan,dat had toch niemand verwacht. Maandag vertelde je dat het bloed niet in orde was en dat de DA zou terugbellen, maar diep in jouw hart wist jij allang hoe laat het was. Wat een enorm moedig besluit haar voor het grote lijden te helpen en haar veel pijn te besparen. Samen met Lon kan ze nu van boven verder op jullie passen en dat zullen ze ook vast en zeker doen. Mar, veel sterkte met het verlies van jouw Wiggly, moedertje van vele mooie pups. Liefs Ton, Jozette de jongens en natuurlijk jouw kleine vriendje Nolan
  5. Voor diegene die nog eventjes met zijn hond wil oefenen met vuurwerkgeluiden, de volgende link. http://www.vuurwerkbelgie.com/huisdieren.php Het oefenen is eigenlijk heel erg simpel. Speel het de eerste keer af en doe net alsof je het zelf niet hoort, geef je hond vooral géén extra aandacht. Neem een moment dat hij ligt te slapen of zo en kijk hoe hij erop reageert. Slaapt hij gewoon verder kun je het geluid wat harder zetten. Wordt hij wakker en gaat hij op onderzoek uit, kijk goed naar de houding. Is hij gedrukt staart naar beneden, oren plat naar achteren. Dan kun je ervoor kiezen het eventjes aan te zien mocht hij té bang zijn dan zou je het wat zachter kunnen zetten. Is de hond nieuwsgierig en gaat hierdoor op en neer lopen dan draagt hij zijn staart hoog en oren allert naar voren. Laat het vuurwerk dan gewoon opstaan. Probeer de hond zoveel mogelijk te negeren en ga zelf door met de dagelijkse dingen alsof er helemaal niets te horen is. Na een paar minuten zet je het uit en nog steeds géén aandacht voor de hond. Na een uur of zo kun je het nog eens proberen. Neem dan wel een moment dat jouw hond wakker is mocht hij de eerste keer geslapen hebben en kijk dan goed oe hij reageert. Was hij de eertse keer bang begin dan wel zacht en bouw dit langzaam op. Denk er vooral bij jonge honden aan, slecht één keer is de eerste keer vuurwerk, als dit foutgaat heb je er waarschijnlijk ieder jaar last van. Véél succes! En alvast voor iedereen de beste wensen in het nieuwe jaar!
  6. Er zijn zóóóveel leuke dingen die je onder het wandelen kunt leren. Zitten voor je en dan een high five geven of een high ten. Je zou hem slalom tussen jouw benen kunnen laten lopen. Laten staan op de achterpoten en hierop lopen. Luid (blaffen op commando). Zitten met twee pootjes in de lucht. Een buiging maken. Wat verder heel praktisch is is afliggen en dan op de zij en op de rug (voor evetueel bij de dierenarts of als je hem zelf aan het verzorgen bent) Tanden kijken en mondje open (handig als er iets in de keel zou zitten) Tja het lijken allemaal vreemde oefeningen maar onze Nolan leert heel graag dus, ik moet telkens wat nieuws verzinnen voor hem. Hij vindt het geweldig maar telkens hetzelfde vindt hij nogal saai dus ik moet. Hij tevreden en wij samen plezier! Stiekum hoop ik dat er andere forumleden nog meer tips hebben want dan kunnen ook wij weer verder aan de slag
  7. Hoi Nienke, Onze vorige bouvier Anoek, had een tumor bij de blaas in de buurt. Helaas was het onmogelijk haar te opereren. De tumor zou groeien en er zou een moment komen dat het niet meer zou gaan. Natuurlijk wisten we dat het er zat aan te komen maar ze gaf duidelijk aan dat haar tijd nog niet gekomen was. 's Morgens kwam ze vrolijk uit haar mand en begroette ons vriendelijk, eten deed ze ook nog wel met wat trucjes van ons, maar ze at. Wandelen en veel lopen ging niet meer want dan zat ze meer te plassen dan dat ze liep. Binnenshuis ging het prima dus het wandelen beperkte we tot een stukje lopen op eigen terrein. Nu klinkt dat misschien zielig, maar ze was er echt nog gelukkig mee. We merktte in alles dat ze echt nog niet wilde gaan en wij zagen vooral dat ze geen pijn had. Natuurlijk ging het voor die tijd allemaal beter maar ze was heel graag bij ons. Was overal bij ons in de buurt en wat ik heel belangrijk vond is dat haar staartje ondanks alles kwispelde. Ook aan haar oogjes kon ik zien dat haar tijd nog niet gekomen was, ze wilde nog heel erg graag. Ze waakte zelfs nog steeds. Tot de dag waarop ik thuis kwam (ik was slechts een uurtje weggeweest), toen stond ze plots zo stijf als een plank en veroerde zich niet meer. Ik liep naar haar toe en ze ontweek voor het eerst mijn blik. M.a.w. "vrouwtje, het gaat niet meer." Ik heb meteen de dierenarts gebeld en binnen een half uurtje was hij bij ons. Op dat punt gaf ze ons duidelijk aan het is voorbij ookal wil ik nog zo graag. Wat ik dus wil zeggen, kijk goed naar jouw Borke, hij zal jou waarschijnlijk heel goed duidelijk maken hoe hij zich voelt. Natuurlijk is hij niet zo fit als zijn hart niet helemaal wil. Maar lekker leven in een rustiger tempo is toch niets mis mee voor een hond? Zolang hij zelf nog wil, en jij als zijn baas kunt dat als geen ander zien! Kijk maar eens naar zijn staart hoe hij voor julile gaat en hoe hij op jullie reageert dat zegt zoveel van een hond! (Een hond die echt niet meer wil verstopt zich graag of gaat weg om alsmaar alleen te zijn!) Heel veel sterkte met Borke!
  8. Hoi Carmen, Je kunt prins ook gewoon bellen. Ze hebben een advieslijn. Op de site staat vast ergens het nummer van de infolijn. Ik ben er erg over te spreken! Helaas hebben we ook ervaringen m.b.t. het gebruik van prednison. Nolan heb ik in die tijd vlees gegeven, om zo zo snel mogelijk zijn weerstand weer op gang te krijgen omdat het hele imuunsysteem plat ligt door die medicijnen. Helaas kan dat bij jou dus niet. Toen we echter overgingen op brokken merkte ik wel dat hij heel veel ontlasting van de brokken had. Ik heb toen meteen bij prins aan de bel getrokken om te kijken wat we hiermee konden doen. Samen met hen hebben we gekeken wat we Nolan het beste konden voeren. Ze begleiden jou dan ook, als je dat wil, totdat alles na wens gaat. Zo is het ook bij ons gegaan.
  9. Wat afschuwelijk! Ik lees het nu pas. Eerst ff met ongeloof omdat ik het verhaal van de uitslag over "het gek plassen" gemist had. bah wat zul jij je afschuwelijk voelen. Onze Anoek had ook op nagenoeg dezelde plek een tumor (precies op het punt waar de urinebuis en de urineleider in de blaas komen). Toen ik jouw stukje las herkende ik het meteen, maar had toch stiekum de hoop dat jullie Samyray iets anders zou hebben. Zij was ook 's morgens nog heel vrolijk aanwezig, had ook nog een half uurtje van te voren lopen blaffen. Maar toen ik terug kwam stond zo stokstijf van de pijn en bewoog geen meter meer. Ik was blij dat ze niet jankte ik vond dat al meer dan erg genoeg. Wat afschuwelijk te horen hoe het bij jullie gegaan is. Tja, terwijl we weten dat het het allerbeste is wat we kunnen doen voor onze lieve hondjes doet het heel, heel erg veel pijn ze op deze manier te laten gaan. Ik wens jou hééééél veel sterkte met het verlies van Samyrah. sterkte! Jozette en een pootje van Nolan
  10. Eigenlijk moet je weer bijna helemaal op nieuw beginnen. Hij zal het vertrouwen moeten krijgen dat er niets an de hand is. Steeds een beetje langer alleen laten en zorgen dat het leuk is, of er zijn als hij wakker wordt. Zo doe je dat ook bij een pup. Verder... Ga eens herrie maken, wellicht zelf knallen maar denk eraan alles is leuk en niet zielig. Op het moment van een knal zelf vooral niet schrikken of aandacht aan zijn schrikken geven vooral net doen alsof je zelf niets hoort. En maar blijven spelen of juist lekkere brokjes geven. Zolang dat hij herrie gaat associëren met eten of spelen, dus herrie is leuk. Helaas gaat het wel wat langezamer met leren omdat hij al wat ouder is dus heel veel geduld en vooral rust vanuit het baasje. Soms helpt het ook als de radio aanstaat, maar vaak is het weer van voren aan beginnen:( Heel veel succes. Groetjes Jozette
  11. Eigenlijk is een hond een 'gewoontedier', dus dat wat hij gewend is op een bepaald plaats zal hij dus ook verwachten er iedere keer aan te treffen. Maar daar kun je natuurlijk heerlijk gebruik van maken als baasje. (Ik doe dat dus dankbaar:) ) Toen hij (nog) kleiner was en probeerde te trekken ging ik stilstaan, tja en als je dan niet als hondje vooruit komt moet je wel terug naar je baasje. Lekker flauw maar oh zo gemakkelijk, want nu trekt hij niet meer! en... als ik stil sta en spanning op de lijn zet komt hij netjes naast mij staan (hihi) handig die gewoontedieren! Maar.... onze Nolan probeert het ook! Hij denk er niet over na (is tenslotte een hond), maar trekt meer zijn toverdoos open om een beloning te krijgen. Zo leerde ik hem de 'wave', zigzag door mijn benen lopen. Nu loopt hij telkens door mijn benen als hij een lach of brokje wil. Nou ja, en die lach, is dan natuurlijk geen probleem. Maar goed dat ik bijna broeken draag want er zou maar een bouvier onder de rok vandaan komen haha. Of de high-five, als hij niet meteen een brokje krijgt lijkt het bijna op een bokswedstrijd haha. Groetjes Jozette en een:)$ van Nolan
  12. Hoi Jet en Leo, Wat mooi dat er een lief boefje bij jullie een nieuw warm nestje zal krijgen! krijg daar altijd een lekker gevoel van als ik dat lees! En inderdaad het doet heel veel pijn een hondje te moeten laten gaan maar... dat weegt niet op tegen het plezier wat je ervan hebt, de liefde die je er van krijgt en de vele mooie herinneringen die je daarna overhoud! Het is maar goed dat de mens vele honden overleefd dat is beter dan andersom;) Ik ben al benieuwd naar jullie foto's en verhalen! groetjes Jozette en een:)$ van Nolan die vandaag precie 5 maanden is.
  13. Vandaag zijn we met een bijna half nest Pedrolooparisjes gezellig naar Heteren gegaan, daar waar het weer wat aan de frisse kant was, maar waar we het lekker warm kregen van de gezelligheid. Zelf hadden we nog nooit aan een showtje meegedaan dus het was toch wel een beetje spannend. Gelukkig had Marianne aangeboden Nolan te showen mocht ik het toch allemaal te spannend vinden. Maar in Heteren aangekomen, bleek al snel dat er een lekkere ontspannen sfeer was dus wat kon er mis gaan? Eventjes stiekem een beetje afgekeken bij de babyklasse, ik blij dat Nolan inmiddels bijna 5 maanden is en dus niet meer helemaal bij de baby's hoort:). Kreeg nog wat tips aan de kant dus ik dacht wat kan ons gebeuren, het kan alleen nog maar gezelliger worden! Rond 10.15 uur vertrokken we met 4 pedrolooparisjes de ring in.... Spannend!!! Gelukkig liep ik met Nolan als laatste dus kon ik nog een beetje afkijken, bovendien was de keurmeester bijzonder vriendelijk dus had ik meteen het gevoel, wat maakt het uit als ik fout loop, dat mag best. Nolan had er zin in, was vrolijk zoals altijd. En nadat wij ons driehoekje hadden gelopen werd zijn vrolijkheid meteen door Caatje beloond door hem uitslover te noemen (haha) Dank je Caatje wist ik meteen dat hij goed had gelopen, want weet ik veel hoe hij (en dus wij) moesten lopen. Tja Nolan loopt gewoon graag lekker allert met mij mee. Hij maakt graag contact met mij dus dat volgen is op dit moment niet zo moeilijk, dat hij daarbij goed loopt wist ik veel... Na ons rondje werden de 5e t/m 7e prijs uitgedeeld en stonden we enkel nog met ons Pedrolooparisjes in de ring. Het was al gezellig, maar toen werd het nog gezelliger. Aangezien ik niet zo goed had opgelet bij de baby's hoe de volgorde van de prijzen gaat, dacht ik dat die anderen 1,2 en 3 waren totdat ons gezellige roedel naar ons begon te juichen en wijzen. Dat strookte niet zo helemaal met het idee 4e plaats, dus moest ik maar even uit mijn verbazing gehaald worden door de keurmeester met de mededeling dat Nolan 1e was geworden. Nou HOERA!!!!! Wat waren we blij!! Nou en niet alleen wij ook alle anderen Pedrolooparisjes want hiervoor waren de plaatsen 2,3 en 4! Xtra blij dat het nu net Nolan moest zijn dat hij eerste werd, maar ook superblij voor Peter en Alice dat zij al hun hondjes bovenaan zagen staan. Tja, als we hen al niet hadden kunnen bedanken voor de goede zorgen als fokker, nou dan was dit toch wel dé manier. Al met al een hele gezellige dag en een prachtige ervaring rijker, en wie weet... durven we over een poosje wel weer een nieuwe show aan. groetjes van Jozette (die nog steeds een beetje onder de indruk is) en Nolan (die in een diepe slaap is na een dag met veel nieuwe indrukken)
  14. Hoi Chanel, Ik durf mijn berichtje bijna niet te plaatsen omdat het mij erg aan onze lieve Anoek herinnert. Alleen hoop ik voor jullie dat jullie lieve Sam niet hetzelfde heeft als Anoek. Anoek kreeg ook steeds meer drang te gaan plassen, tenminste als ze bewoog. Zolang als ze lag was er niets aan de hand. Met lopen had ze telkens drang te gaan 'zitten'. Anoek bleek eerst uit urine onderzoek (teveel eiwitten), daarna uit bloed en foto's dat ze kanker had net bovenaan de blaas. De tumor drukte telkens op dat stukje dat signaal afgaf dat er urine in de blaas zat. Ik wil jou niet ongeruster maken dan dat jullie al zijn. Maar ik voel de pijn van toen nog steeds als ik er aan terugdenk, maar wil het jou niet verzwijgen in de hoop dat als het zoiets bij jullie Sam zou zijn jullie Sam wel kunnen helpen. Sorry dat ik geen positiever verhaal hier kan schrijven en ik hoop dan ook echt van harte dat jullie Sam heel snel weer beter wordt en iets anders heeft wat snel over gaat! Heel veel sterkte en een dikke knuffel aan Sam. Groetjes Jozette en een van Nolan
  15. FF een update over ons geweldige boefje! Het gemakkelikste is als ik het hem maar zelf laat schrijven want dat doet hij ook op mijn *****. Dus vooruit maar Nolan! Hoi Allemaal! Hier ben ik dan eindelijk, Nolan de volijke ondeugd. Jullie hebben best al gehoord dat ik ziek ben geweest, dat was ik geloof ik inderdaad, maar ik ben het alweer lang vergeten! Ik voel me heerlijk en als ik voor het spiegel sta, dan zie ik er overigens helemaal niets meer van! Oh ja spiegels... die kun je het beste niet bij de V&D tegenkomen. Dat gebeurde mij een week of 6 geleden. Ik liep lekker met mijn vrouwtje en de kids door de stad te winkelen. Leuk joh zoveel mensen die me willen aaien! Kom ik uit de lift, moest ik ook leren, ik weet niet wat ik daar moet leren want op de knopjes mag ik niet drukken dus... Stap ik uit kom ik me daar toch een knappe bouvier tegen! Wauw, wat een pracht exemplaar. Dus ik nog eens in de achteruit en daar was hij weer. Hij had precies hetzelfde tuigje aan als ik,dat stond kei leuk. De mensen om ons heen vonden hem ook heel mooi want ze begonnen te lachen. Dus ik dacht dan kijk nog maar eens ff goed, en nog meer mensen aan het lachen. Ook mijn vrouwtje, die lag zelfs helemaal dubbel. Ik helemaal in de trance kijkende of ik ook zo tof als die andere boef eruit kon zien , zegt mijn vrouwtje: "kom je nog een keertje Nolan, je staat nu al lang genoeg voor het spiegel.":o Oeps, schaam schaam...Wat was ik blij dat ze daar een restaurant hebben, ben ik me daar maar ff onder tafel gaan liggen terwijl mijn vrouwtje koffie dronk. Tja weet ik veel... Zo moet ik dus een hele hoop van mijn vrouwtje leren, dus neemt ze mij overal mee naar toe. We gaan samen iedere maandag naar een verzorgingstehuis voor zieken, oude en dementerende mensen. Die zitten veel in rolstoelen, lopen met rolators, krukken enz, en mogen geen honden hebben waar zij wonen. Ik ga daar samen met mijn vriendinnetje bouvier Lobke en schapedoes Banjer heen. Het is heel leuk want mijn vrouwtje moet me vaker optillen zodat die lieve mensjes mij kunnen aaien. Je wilt niet weten hoe gelukkig het die mensen maakt, ik voel me dan eigenlijk een beetje speciaal ookal ben ik nog zo jong. Thuis heb ik geprobeerd over de leliebladeren te lopen toen het hekje van de vijver open stond, schijnbaar ben ik iets te zwaar of zijn die stengels nog niet dik genoeg of zo. Mijn vrouwtje helemaaal in de stress, bijna vliegend kwam ze aanrennen, terwijl ik heerlijk een baantje in de vijver aan het trekken ben, om mij uit de vijver te plukken:-@. Waarom moet dat nou??? Vervelend hoor, want nu is steeds het hekje dicht en kan ik er niet meer in. Maar goed dat het slecht weer is, want als ik ga wandelen en over het zandpad bij de Maas loop zitten er heerlijk veel mega diepe waterplassen (lees modderpoelen) in de weg. Heerlijk ik kan er zo van genieten dat ik soms wel 3x terugren om er lekker in te duiken. Ik mag dat hoor, want ik doe dat iedere keer wel weer op zo'n manier dat mijn vrouwtje dubbel ligt van de lach en dus niet kan zeggen dat het niet mag (hahaha, wat ben ik blij dat ik hier woon !) Och het is hier best gemakkelijk wonen, ik mag heel veel, of tenminste, ik luister gewoon heel erg goed, is ook geen kunst hoor, want ik hoor alles met die oren van mij die momenteel alle kanten op staan omdat er zo nu en dan tandjes uit mijn mond vallen, soms ben ik net een mislukt konijn:confused:. Een hele enkele keer heb ik in het begin geprobeerd een schoen te lenen, maar dat werd dan met mij geruild met een speeltje of botje. Gelukkig maar, je wilt niet weten hoe die schoenen hier ruiken . Nou dit zijn dan een heel paar dingetjes wat ik hier zo meemaak, behalve de puppycursus, fietsen in mijn fietskarretje, beestjes kijken, drukken sfeermarkt bezoeken, treinen op het station zien, midden op het drukste punt naar vrachtwagenen auto's kijken, mee gaan uit eten, terrasjes bezoeken en natuurlijk heel veel leuke bossen, wandelplekken en zelfs bergjes op en af wandelen enz,enz. Ik amuseer me hier kostelijk en gedraag me volgens mijn baasjes voorbeeldig:). Zij zeggen dat ze blij zijn dat ze toch niet naar de boze tongen hebben geluisterd en lekker eigenwijs hun hart hebben gevolgd toen ik ziek werd, want ze vinden mij het allerliefdte boefje wat ze tot nu toe hebben gezien (en dat zijn er veel want ze hebben al 24 jaar boefjes). En ik ben weer helemaal gezond en... ben super gelukkig dat ik hier woon want beter had ik het niet kunnen treffen(l-). Heel veel knuffels van Nolan!